نحوه عملکرد اسپرینکلر

آبپاش از نیروی موتور وسیله نقلیه برای به حرکت درآوردن پمپ آبپاش سوار بر وسیله نقلیه از طریق تیک آف برق استفاده می کند، آب را از ورودی آب به وسیله نقلیه اضافه می کند یا آب موجود در مخزن را از طریق خط لوله به هر آبپاش منتقل می کند. برای دستیابی به عملکردهای مختلف

قبل از اینکه پمپ آبپاش کار کند، ذخیره مایع در پمپ باید بالاتر از محور پمپ باشد، بنابراین ورودی پمپ باید با یک لوله خمیده به سمت بالا و سپس یک لوله افقی و یک اتصال دهنده سریع متصل شود. خط مرکزی کانکتور سریع باید 300 میلی متر بالاتر از خط مرکزی شفت پمپ باشد. ; سیستم لوله کشی ورودی باید از عدم نشت هوا اطمینان حاصل کند. سر مکش لوله مکش باید در آب غوطه ور شود تا از مکش هوا به لوله آب جلوگیری شود. هنگامی که لوله خروجی به خروجی پمپ وصل می شود، طول لوله مستقیم قبل از اتصال زانویی باید بزرگتر یا مساوی 200 میلی متر باشد.

پمپ آبپاش از ساختار خود پراینگ نوع اختلاط خارجی استفاده می کند و باید مقدار مناسبی مایع در پمپ وجود داشته باشد. پس از راه اندازی پمپ، پروانه می چرخد ​​و فشار منفی در ورودی پروانه ایجاد می شود. گاز در خط لوله مکش با مایع موجود در پمپ مخلوط می شود و از طریق محفظه پرس بیرون وارد محفظه جداسازی گاز و مایع می شود. به دلیل تفاوت وزن مخصوص گاز و مایع، گاز از مایع جدا شده و از لوله خروجی تخلیه می شود و مایع در محفظه جداسازی گاز و مایع فرو می رود. پس از چرخه های زیاد، گاز موجود در لوله مکش تخلیه شده و با مایع پر می شود و فرآیند خود پرایمینگ به پایان می رسد. ، پمپ شروع به تزریق عادی می کند.

پمپ آبپاش می تواند عملکردهای جذب آب و زهکشی تحت فشار را ایفا کند. پمپ خود پرایمینگ می تواند مستقیماً آب حوض را به داخل مخزن بمکد یا مستقیماً تزریق آب را از شیر آتش نشانی در خیابان شهر وصل کرده و برای پاشیدن به مخزن بمکد.